Yo Esse!

Eehhh. Zeg. Over Lowie.
Hoe lang moeten wij de grillen van dat jochie nog verdragen? Irritant, verwend kind.
Toen hij gisteren kwam opscheppen in de Frens. Hola!

yoesse
Schouderklopjes. Lowie de grote man. BAM, dat combiticket op de toog. Hij had de centjes gekregen van zijn papa.
Serieus? Tickets voor Werchter?

Kan je daar tegenwoordig nog iemand de ogen mee uitsteken?  Iedereen gaat naar Werchter.
Zelfs Dour is intussen te mainstream voor de coole kids. Waarmee komt hij volgende keer af? Met een bongobon, tafelen voor 2? Met een ballonvaart boven Pajottenland?
Of ga anders met een Segway rondrijden in de dreef. Smalend naar iedereen die even komt kijken naar dat vreemde tafereel. Want zoiets heeft men daar nog nooit gezien.

Het ergste is, iedereen laat dat zomaar gebeuren. Ze hebben dan ook geen keuze. Zolang hij lastig wil doen, zal hij lastig doen. Lowie zal blijven lachen, het maakt niet uit wat de rest van hem vindt. De reden dat hij dit kan blijven doen is net omdat hij zichzelf helemaal geweldig vindt. Hij moest eens weten. Gisteren dacht ik, jezus man, just zijn vader. Net als Luc heeft Lowie gevoel voor drama, hij kleedt zijn sluwe streken graag aan. Hij wrijft het er zo graag in. Bij Luc een zwakte. Bij Lowie, hmm ooit wel maar nu nog niet. Hij ‘mist’ die aarzeling van zijn vader. Luc wacht altijd nét iets te lang. Lowieke is zelfzeker en gaat er keihard tegenaan. Dat heeft hij van zijn moeder.

Ik begin mij meer en meer af te vragen of die aanrijding van Leontine wel een ongeluk was.
Of het niet eerder een afrekening was binnen het criminele milieu. Het zou me niet verbazen dat Leontine daar in die paar jaar carrière heeft gemaakt en aan het hoofd stond van een Mexicaans drugskartel.
We weten allemaal dat ze daartoe in staat zou zijn. Leontine was een zakenvrouw van het hardste soort. Akkoord. Ze is vertrokken als slachtoffer. En Luc was toen op zijn slechtst. Maar kom nu, Leontine heeft het vroeger zelf een paar mensen enorm moeilijk gemaakt.

Het zou in ieder geval veel verklaren over het verleden van Lowie.

Mijn mening hé

Ik kan mij wel voorstellen dat mensen soms denken.
“Nee, Blokje, dat vind ik niet.” of
“Hmmm, daar zit je toch fout hoor.” of
“Ja seg, maar bekijk het eens van de kant van Rosa?”

Ik heb ook heel de tijd gezegd dat Ann in mijn ogen overdreef en haar problemen boven die van haar omgeving zette. Ja, ik vond dat. En daar neem ik niets van terug.
Nu er sprake is van een depressie, liggen de zaken anders. Ik vind nog steeds dat ze zichzelf beter niet had afgezonderd, het had er echt wel anders kunnen uitzien. Maar dat maakt niet uit, want voor een depressie kies je niet.

Haar omgeving heeft het door dus ik hoop dat het allemaal goed komt met haar.
Zelfs Marianne ziet eindelijk wat er aan de hand is. Die uitval van Ann eerder deze week was niet normaal. Dat irriteert mij omdat het niet eerlijk is. Ik vond de reactie van Ann het meest menselijke dat ik haar ooit heb zien doen. De paranoia van Marianne liep de spuigaten uit. Marianne zal altijd een van mijn favorieten zijn, maar genoeg is genoeg.

Dus nee, mijn visie ligt niet vast. Zo heb ik Luc een hele week lang ‘sympathiek’ gevonden. En zo vind ik Tom de laatste tijd ook meevallen. Misschien moet ik dat af en toe zeggen.
Daarom is het tijd voor een kleine tussenstand!

Laat ons beginnen met die award voor de grootste aansteller. Waar Ann wekenlang zonder enige concurrentie op de eerste plaats stond. De cry baby van deze week is ……

crybaby
Tibo, een groot klein kind.

De prijs voor het meest herkenbare personage gaat dan ook naar Franky. Ik voel zijn irritatie, verontwaardiging en het is duidelijk dat hij het gedrag van Tibo bij momenten eerder lachwekkend vindt. Want oh, wat drijft die man het ver. Hij zou zichzelf moeten bezig zien.

En dan, om in negatieve sferen te blijven. De grootste sfeerbederver is dan weer wel een vaste waarde. Rosa. Om duidelijke redenen.

IMG_4823

Net zoals bij Franky en Tibo zorgt haar partner voor het tegengewicht. Waldek is de redelijke en optimische stem. Samen zijn zij het duiveltje en het engeltje op de schouder van Peggy.

Dat brengt ons bij de laatste award. De prijs voor de meest onstabiele persoonlijkheid is voor Peggy. Niet alleen omdat zo gemakkelijk te beïnvloeden is.
ochechtja

Want geef toe, die doet soms raar he?

Zware jongens

On-be-grij-pe-lijk.
Ik kan nog steeds niet geloven dat Frank in zee is gegaan met die twee prutsers.
Goedkope imitaties van designkranen installeren bij klanten en de extra winst in eigen zak steken. Gedoemd om te mislukken. Daar zijn drie redenen voor.

1. Frank zal nooit veranderen, hij kiest meestal de korte weg in plaats van ervoor te werken. Simonne hoeft dat meestal niet te weten. Vroeger had hij niets te verliezen maar nu is hij wel mee eigenaar, hij licht zijn eigen firma en klanten op. Net nu het met Simonneke al wat beter gaat, zet Frank hun toekomst nog maar eens op het spel. En oh ja, ze doet de boekhouding.

2. Eddy is onbetrouwbaar. Volgens mij zou hij zelfs Nancy verkopen, mocht hij de kans zien. De voornaamste reden om dat niet te doen is omdat hij dan zelf zou moeten koken, wassen, winkelen, werk zoeken. Eddy toont alleen spijt als hij uiteindelijk zelf mee slachtoffer wordt van zijn eigen stommiteiten. Tijdens dat brouwerijverhaal alleen al heeft hij minstens drie keer geprobeerd zijn vrienden op te lichten, tegelijkertijd is hij te dom om het af te maken.

3. En dan vooral. De Lorre. Zucht.
Deze oude kennis van Eddy ziet er zo louche uit dat het lachwekkend is. Hij is een echte wannabe bad boy die je in films enkel ziet als de domme handlanger van de echte gangster. Dat hij in dit geval alleen handelt en het allemaal organiseert, is geen goed voorteken. Ik zou er ook niet van opkijken als zou blijken dat hij altijd een vuurwapen bij zich draagt, vanachter in zijn broek. Waarschijnlijk de .357 magnum Smith & Wesson, special edition (genummerd). Zorgvuldig uitgezocht, maanden getwijfeld, laten overkomen uit de VS, betaald met VISA.

Intussen doet hij er alles aan om zich te profileren als de pro die het geklungel van groentjes kan missen als kiespijn. Eerst doet hij er alles aan om Eddy te overtuigen mee te doen, dan zo opeens uit het niets steekt hij een tirade af omdat Frank aan het panikeren is en panikeren altijd miserie is.
Met zoiets moet je bij Frank niet afkomen natuurlijk en hij diende ‘de Lorre’ snel van antwoord.

broekskes
Een volwassen mens laat zich door zo’n flauwe opmerking niet uit zijn lood slaan. (Niveau hoor, Frank). De Lorre daarentegen?

oohhhhh
Ik weet niet wat de Lorre precies verstaan heeft maar aan zijn gezicht te zien, heeft Frank hem écht gekwetst. En nog iets, om te beginnen was er van paniek gaan sprake. Frank stond gewoon met Luc te bellen. Is die man doof? -_-

Dit was de eerste deal mensen! En het loopt al mis. De vraag is hoe en wanneer. Eén ding staat vast. Wie zal het op ’t einde weer allemaal mogen oplossen? Hun vrouwen.

Op Mayra

Zo! Back to business. Thuis, want daar draait het hier toch om.
Er waren er die begonnen te twijfelen. Dat werd wel duidelijk gemaakt door de verontwaardigde reactie van een collega-thuisfan.
Of ik de reactie van Ann niet had gezien. Toen Nancy die brief opendeed, toen Mayra te horen kreeg dat ze de eerste prijs had gewonnen in die juwelenwedstrijd. En waarom ik daar niets over had gezegd.

Hoezo? Antwoordde ik. Ann leek toch blij te zijn?

blij 1

En als ze even teleurgesteld had gekeken, dan had ik dat gemist.
Maar ik zou het bekijken, dat spreekt voor zich. Ik wou wel eens zien hoe blij Ann écht was.

niettevatten

En ja ’t was waar. Ik had dat gemist. Had ik de eerste keer niet aandachtig genoeg gekeken?
Natuurlijk niet! In zo’n scène gebeurt soms zo veel dat je niet weet waar eerst te kijken. Toen Ann in beeld was, leek ze oprecht blij. Weet je wat ik zag? Marianne die gelukkig was voor Mayra, nochtans niet de beste vriendinnen. Marianne is een gevoelsmens, daarom heb ik haar graag. Maar Ann? Na de knuffel heb ik niet meer op haar gelet.
Ik hoefde de aflevering van de dag ervoor zelfs niet op te vragen. De makers hadden de scène volledig in de voorstukjes gestoken. Alsof ze wilden zeggen …

Mensen, hebt ge het gezien?

Oké, ik kan mijn collega-thuisfan niet dankbaar genoeg zijn. Ann keek niet een beetje teleurgesteld. Ann zag eruit alsof de hemel op haar kop viel. Alsof ze het niet kon vatten. Alsof zij op die moment dacht: ‘Wacht even. Stop. Is dit echt gebeurd? Heeft Mayra een juwelenwedstrijd gewonnen terwijl ik 3 maand geschorst ben?’

Kijk, ik vind dat vreemd. Als het een mens tegenzit, kan het geluk van anderen hard aankomen. Omdat je wou dat het ook voor jou zo simpel kon zijn. Maar bij je partner, Ann?

Ze zou zich kunnen optrekken aan Mayra. Laat ons eerlijk zijn, die heeft nog niet veel geluk gehad sinds haar eerste dag in Thuis. Maar Mayra heeft doorgezet omdat ze bij Ann wou zijn.

Dus dat wou ik hier even komen zeggen. Dat Ann genoeg kansen gekregen heeft. Maar de volgende aflevering deed ze er nog een schepje bovenop.  Was het omdat die fles champagne een maand geleden op vraag van haar advocaat voor haar was koel gezet? Omdat ze dachten dat de overwinning al binnen was? We zullen het nooit weten. Hoe dan ook, haar reactie is niet goed te praten.
toast

Dokter De Decker is al haar punten kwijt.

Ik heb altijd gedacht dan Ann het goed bedoelde.
Een beetje saai, maar net daarom betrouwbaar en als persoon waardevol. Ik moet mijn mening herzien. Toen er werd getoast op Mayra deed ze niet eens de moeite om blij te zijn. Deze keer was het niet een onverwachte mededeling die je even uit je evenwicht brengt. Deze keer was het Mayra gewoon niet gegund.

En oh! Ann had Sandrientje naar Tom kunnen doen. Niet meegaan naar de prijsuitreiking was onvergeeflijk.

’t Is ongelooflijk.
Hoe dat de mensen kunnen zijn.

Onze kroketjes

Judith en Geert.

Ze zijn nog niet samen en misschien zal dat nooit zo zijn. Toch kunnen we niet ontkennen dat  het verhaal die richting op wordt gestuurd. Ik ben nog steeds geen fan en ik blijf het raar vinden maar sinds gisteren werden ze samen toch iets geloofwaardiger.

hmaaamaaiseg

Toen Jenny die borden kwam inzetten, speelden ze op fantastische manier ‘gasten in een restaurant’. Moet je zien.
Hun gezichten die zeggen: ‘hmmm amaaai, dat ziet er lekker uit seg’. Water in de mond. Mondhoeken naar beneden. De handen eerst even omhoog om plaats te maken voor het bord om het daarna heel even aan te raken, zoals Judith dat doet.

Toch even zeggen dat ik niet snap welke richting Jenny en Rosa opgaan met de Zus & Zo.
In het begin was er heel duidelijk gezegd dat het een B&B zou zijn en het was voor de gasten niet mogelijk daar’s avonds te eten. Nu serveren ze steak met boschampignons, een macedoine van  groentjes en drie kroketjes. Niet zomaar kroketjes, hun kroketjes. Als iemand dat zo zegt denk ik aan: in de streek zeer vermaarde zelfgemaakte kroketjes.
Als ze niet zelfgemaakt zijn dan zeg je kroketten of als het echt moet aardappelkrokantjes.

Maar nooit ‘onze kroketjes’. Nooit Jenny!

Wijze woorden

Eindelijk!!!
Eindelijk gebruiken Peggy en Ann hun verstand. Eindelijk laten ze zich niet leiden door hun moeders. Peggy reikte gisteren haar hand en Ann nam ze aan.

Marianne was er in het begin gerust in. Ze was er wellicht van overtuigd dat Peggy meteen frontaal in de aanval zou gaan.
Maar Peggy had echt iets te zeggen deze keer. Toen Marianne deze wijze woorden hoorde, wist ze dat ze moest ingrijpen. Het was een wanhopige poging maar wel die met de grootste kans op slagen. Marianne moest Ann niet overtuigen, Marianne moest Peggy kwaad krijgen.

aanval
Pas op, ze was er bijna in geslaagd hoor. Even leek het alsof Peggy door het lint zou gaan.

No no, filthy lies! She wants the precious. We mustn't listen! Wicked, tricksy, false! They'll steal it from us. Sneaky little liars. Wicked, tricksy, false!

No no, filthy lies! She wants the precious. We mustn’t listen!
They’ll steal it from us. Sneaky little liars. Wicked, tricksy, false!

Maar Marianne had het fout en ik moet toegeven, Peggy verraste me. Ze heeft zich werkelijk als een dame gedragen. Een die klaar is om haar verantwoordelijkheid te nemen. Ik geloof in haar.

Eén ding moet ik nog zien gebeuren. Als Rosa weer afkomt met dat ‘gedoe’ van haar, wil ik dat Peggy haar de mond snoert. Want het moet maar eens gedaan zijn met die negatieve energie. Eén iets steekt nog altijd bij mij. Dat hele gesprek met Peter spookt nog steeds door mijn hoofd. Samengevat in één zin.

mild
Er zijn bepaalde dingen die je niet zomaar kan zeggen om dan achteraf te doen alsof er niets is gebeurd.
Sommige dingen blijven hangen en ik vind dat verontschuldigingen op hun plaats zijn hier!

Het belangrijkste is dat we weer met een goed gevoel kunnen kijken naar onze favoriete reeks!

Oude plaatjes

Ik zat net oude foto’s van Ann te bekijken en al is het jammer dat ik deze niet in een betere kwaliteit heb … de emoties gevangen in dit plaatje maken het allemaal goed.

Afbeelding

Alsof ze zegt:
O DAT VIND IK NU ZO LELIJK HE.

Waarschijnlijk was ’t zoiets. Eentje van 10 oktober, het lijkt een eeuwigheid geleden en toch is het maar 3 maand.

Wanneer zou Bram terugkomen? ❤

Madame Doktoor

Ik weet niet hoor, maar sinds heel die adoptie in gang is gezet, heb ik het gevoel dat Marianne en Ann zichzelf hierin een beetje overschatten.

Wat een gedoe zeg. Marianne ging voor de verandering haar goede hart laten zien en probeerde daarom Ann te overhalen toch positief te antwoorden.
Ann zelf wist het niet goed, voelde zich er niet prettig bij maar wou het vooral goed doen. Terwijl er eigenlijk gewoon werd gevraagd naar haar zicht op de situatie. Toch?

Het gesprek had alles weg van een mondeling examen. De persoon die voor haar was geweest, had haar gewaarschuwd. ’t Is een taaie zenne! Ann mocht één van de kaartjes omdraaien en voorlezen.
‘Mag Peggy een kind adopteren? Ja/nee, verklaar.’
Komaan, dacht ze, dit weet ik.

examen
Ann begon eraan met droge mond, trillend, slecht voorbereid en was daarom bloednerveus. Ze won haar zelfvertrouwen terug toen ze dacht dat ze zich het juiste antwoord herinnerde. De psychologe lachte haar vriendelijk toe waardoor Ann alleen maar aangemoedigd werd. Mensen die zich hier ooit door lieten vangen weten het, het is niet omdat iemand zit te glimlachen dat het juist is. Ze doen dat omdat ze willen dat je ongeremd zegt wat je denkt. En vooral dat je niet gaat raden naar het juiste antwoord.

Het kan gebeuren dat men op het einde zegt:
‘Het kon maar het is volledig fout. Ik denk dat U een paar dingen door elkaar haalt. Pas op, je hebt de kennis, dat hoor je … maar geen overzicht op de leerstof. Maar oké, u moest volgend jaar sowieso nog een vak meenemen? Dan geeft het niet zo …’

Tom zei het nog tegen Lynn deze week. Tijdens een mondeling examen is de indruk die je maakt nét zo belangrijk als wat je zegt. Ligt het aan mij of is Tom de laatste tijd de wijzere van de twee?

Weten jullie wat een prachtig geschenk voor mij zou zijn? Voor heel wat kijkers, daar ben ik zeker van. Peggy moet een draagmoeder zoeken.
Vooraleer iedereen begint te roepen dat dit overdreven is, onrealistisch, voorspelbaar, …
Luister even naar wat ik te zeggen heb en denk er dan even over na.

Peggy zoekt een draagmoeder. Een vrouw die ver van hen staat. Ze zullen als volwassen mensen de procedure volgen.
Op het einde zal de draagmoeder zich niet bedenken, ze zal het niet zelf willen houden, ze zal het ook niet verkopen.
Ze zal hen niet oplichten. Ze zal zelfs niet heel even twijfelen. Ze zal na de bevalling uit hun leven verdwijnen of tja, als alle partijen dat willen mogen ze af en toe contact hebben. Bijvoorbeeld bij de 18e verjaardag van ‘dat kindje’. Misschien kan er een brief zijn, die Rosa dan laat verdwijnen. Zie? Mogelijkheden zat. Elke keer ik op tv of in een film een draagmoeder zie opduiken, hoop ik dat ze het voor één keer goed kunnen laten gaan. Nooit kunnen ze de verleiding weerstaan toe te geven aan de vraag, wat als de draagmoeder nu eens moeilijk begint te doen?

Alstublieft! Voor één keer, laat het voor één keer goed gaan!

Kookpunt bereikt

Dit moet het zijn.
Kwaad 2

De uitdrukking op mijn gezicht tijdens de aflevering van gisteren. Het werd me even te veel. Wat een rotaflevering! Waarmee ik niet wil zeggen dat het geen goeie was he. Ik leef gewoon heel erg mee.
Waar zijn die eigenlijk mee bezig allemaal? Doe eens even normaal seg. Om te beginnen …

jana-liegt

Ze overdrijft niet alleen, ze verdraait de waarheid. Lowie gelooft wat hij wil maar de mensen die net zijn beginnen kijken, moeten even heel goed luisteren.

Op het oudejaarsfeest zei Jana dat ze zo reageerde omdat Bram haar op regelmatige basis bedroog. Is dat zo dan? Jaloezie is een eigenschap als een ander, daar kan ik mee leven. Maar dat was ze al van in het begin.
Het enige dat wij weten van bedriegen is een paar sms’jes die Jana gelezen had van een meisje dat ze niet kende.
Daarin stond gewoon dat het een leuke avond was. En gisteren zei ze weer zoiets. Ze insinueerde dat Bram vertrokken is omdat het te serieus werd.

Bram is niet vertrokken omdat Jana te dichtbij kwam. Bram is vertrokken omwille van zichzelf.
Tibo was niet blij met hem. Begrijpelijk, waarschijnlijk was hij ook niet de juiste jongen voor Jana. Maar hij probeerde wel. De scheldtirade van Tibo tijdens het feestje dat Bram daar georganiseerd had voor Jana was buitenproportioneel. Bram had Tibo niet mogen slaan, akkoord. Maar hij stond ook zo te roepen. De reactie van Jana was de druppel. Bram voelde zich toen echt de loser waarvoor iedereen hem hield en is gaan nadenken. Niet over Jana, over zichzelf. Hij is even alles op een rijtje gaan zetten en ik hoop dat hij daarna terug komt. Om orde op zaken te stellen.

en-dan-eddy

Eddy is lui, onverantwoordelijk, ongeïnteresseerd, een regelrechte egoïst. Daarbovenop heeft hij altijd een uitleg klaar. Onbegrijpelijk dat Nancy dit blijft pikken. Eerst is hij te tam om Britney te helpen met haar leesoefeningen (1 blaadje). En nu is het te veel gevraagd hulp te zoeken? Hij is gewoon te lui om tot daar te gaan.

het-is-de-juiste-die-het-zegt
Waar zitten Rosa en Peggy toch weer over te stressen? Rosa blaast het weer eens allemaal op nog voor er iets is gebeurd. En ze moet Jenny met rust laten.

Over Ann zou ik mij geen zorgen maken. Die psychologe is daar met een bepaalde reden, als iemand iets vertelt dan plaatst ze dat. Ann was gisteren een beetje onredelijk tegen Peggy. Haar mening is duidelijk gekleurd en daar houdt die vrouw rekening mee. Daarom is ze daar ook.
Of dachten jullie nu echt dat jullie een goede indruk aan het maken waren? Toen jullie daar allemaal samen stonden te knuffelen achter de tap? Toen het ging over de taxi’s en tante Jenny? Eerlijk, het was een beetje raar.

Nieuwjaarswensen

Oud en nieuw, het waren drukke dagen.
Het afscheid van Katrien. De leugens van Frank. En godzijdank, Ann die een beetje is bijgedraaid.

Toen ze riep: ‘ik wil al niet meer op reis’ dacht ik nog, Ann laat het mij niet doen.
Laat mij niet nog een post over u schrijven. Dat wou ik niet maar ik zou wel moeten, zo’n gedrag kan niet getolereerd worden! Godzijdank is ze uiteindelijk bijgedraaid. Ik ben blij dan Ann en Mayra weer een team vormen. Ik wens de dames veel plezier in Praag.

teammaryann
Ik kijk al uit naar alles wat in 2013 kan gebeuren. Omdat ik mij graag laat verrassen, beperk ik mij tot 3 kleine wensen.
1. Meer Lynn Courtois.
2. Minder Ivo Courtois.
3. Meer dansscenes! Die zijn af! Waaah!

dansfeesten

Julia moet zich trouwens niet te veel zorgen maken over haar dochter. Die past zich daar meteen aan.
Nog nooit in mijn leven heb ik iemand zo fit uit een zetel weten komen. In de kleren van oudejaar, zonder deken.
Eerst wat suf maar vanaf ze op haar benen stond was ze fit en goedgezind. Zelfs haar kapsel lag meteen terug in model.

Ik heb er in ieder geval 2 dagen over gedaan.
Gelukkig nieuwjaar allemaal! ^_^

Desoriëntatie, deel 3

Deel 3, dat is het laatste. Volgens mij moet dat volstaan.
We zouden het belangrijkste, nog vergeten. De bruid.
Wie het gezien heeft zal het beeld nooit vergeten. De mensen die er niet bij waren zitten met één grote vraag.

En. Was ze schoon?
Ja, ze was schoon.

prachtig
Ze was prachtig.

Desoriëntatie, deel 2

Ik ga beginnen bij dokter Ann die zich gisteren in mijn ogen ongelooflijk slecht heeft gedragen. Ze moest zich schamen!

Ann De Decker is nooit de vlotste geweest en dat zal ze nooit zijn. Dat geeft ook niet. Ja?
Maar ze heeft het wel altijd makkelijk gehad. Beschermd door familie en een omgeving die haar respecteert als dokter. In tijden dat het minder gaat, moet een mens beseffen dat je respect moet en kan verdienen.

Om te beginnen had ze helemaal niet moeten komen. Serieus. Ann kent daar bijna niemand. Natuurlijk was ze welkom. Maar ze had gerust kunnen passen. Ik kan mij trouwens niet herinneren haar ooit gezien te hebben op een ander feest. Ik kan mij vergissen.

Ze had nochtans haar best gedaan. Ann had een feestjurk aangetrokken en iets speciaal met haar haar gedaan. De manier waarop was niet de beste keuze. Je haar opsteken in iets wat Bruno omschrijft als een ‘Virginia Woolf kapsel’ is misschien niet gepast voor een lijdende vrouw die naar een feest wordt getrokken omdat het haar goed zal doen.

Uitstraling is belangrijk en dit is niet de manier om ergens binnen te komen.

virginia

Dan lopen de mensen weg ja. Tibo en Franky kennen Ann zelfs maar vaag.
Ze had hen vriendelijk kunnen toeknikken. Ze had kunnen vragen: Waar is de gelukkige? De meest logische en volgende stap is de bruid en bruidegom feliciteren.
Wat je zeker niet doet is meteen een bord nemen en om eten gaan zonder iemand een blik te gunnen. Dat is onbeleefd en dan gaan de mensen kijken ja. Niet omdat ze een moordenares zien staan. Iedereen heeft daar wel iets op zijn kerfstok.

Kijk naar Femke.
Of Peggy! Weer helemaal in haar nopjes. Ze neemt een bordje en dient zich zomaar aan. Een gesprek met haar aangaan was voor Ann de perfecte manier om op te gaan in het feest. Maar nee hoor.
Met zo’n ‘weet ik veel’ gezicht maak je je niet populair.
weetikveelGelukkig kon Peggy al snel weer lachen. Over haar maak ik mij wel wat zorgen.
Iets met die ogen, die blik … we houden het in ’t oog!

Bovenstaande samengevat, Ann moet zich ofwel herpakken of ze moet het goed doen.
totheend1Alles daartussen is pure aanstellerij.

So sad …

Oh boo hoo.
Let me play a sad song for you … sosad

Mayra zou het beter eens zeggen. Het is genoeg geweest. Het was leuk dat dokter De Decker voorstelde om te helpen maar Mayra wil gewoon doorwerken.
In de tijd dat ze het uitlegt, doet ze het zelf. Is het ook niet wat laat voor Ann om zich te gaan interesseren in het werk van Mayra?
Als ze indertijd naar het verhaal van de stenenzetter had geluisterd, wist ze dat toch al.

Ze loopt al weken rond als een gekwetst vogeltje.

kijkenJa sorry hoor! Ik wil de schorsing niet relativeren maar …
Ze kan eindelijk tijd doorbrengen met haar dochter of wat klusjes doen in ’t huis. Of die pallet en betonblokken zelf gaan weghalen want de overburen zijn het  precies niet van plan. Zo op het voetpad, dat is toch geen zicht? Nee, ze kan op zoek gaan naar een eigen appartement, voor de boel ontploft. Al is het maar voor Mayra.

bedrogen

Echt, ze zou beter verdergaan met haar leven, want het (luister goed Geert) wordt echt pathetisch.
Bijna net zo pathetisch als het woord pathetisch te gebruiken in het echte leven.  En als het dan al gebruikt mag worden, wel zeker niet door Geert.
Marianne is impulsief, hard, egocentrisch en dus een mens. Jij, Geert, bent nen ijzeren hekken.

World’s smallest violin

World’s smallest violin — complete song

Oh, zeemzoete liefde

Stamel stamel.

sfeer

Die eerste verliefdheden. Heerlijk!
Naar een fuif gaan in de hoop dat je vlam er is. Als die ene er niet is, meteen door willen gaan.
Als die hij of zij er wel is u niet amuseren en toch als laatste blijven.

Of beste maatjes zijn, 2 jaar lang. En u slecht voelen als er iemand in die andere zijn leven komt.
Erger nog, die andere gelukkig maakt. En dat jij dat nog hebt gezegd: ga ervoor!!

Vriendinnen die zeggen: Allez die gast ziet u echt graag.
Vrienden die zeggen: Misschien is ze jaloers?

Wat? Hoezo?
Maar nee, we zijn vrienden?
Vrienden? Ja … soulmates. Toch?

De stiekeme blikken, blozende wangen, gebroken harten. Dawson’s Creek. Melige brieven. Steentjes tegen het raam. In hetzelfde werkgroepje willen zitten op bezinning. Teleurgesteld zijn als dat niet zo is. Dan zomervakantie. Thuis huilen. Niet kunnen eten.

Heerlijke tijden, het was goed hoe het was, pijnlijk en veel te gevaarlijk mocht het een heel leven zo zijn.

romantics

Lowie en Jana, ik vind het zo erg voor hen. Dat ze dat allemaal zomaar hebben overgeslagen en het leukste hebben gemist.
Hij, vol levenlust is daar twee weken. Nog niet één dag school gelopen. Geen ander meisje gezien.
Altijd binnengezeten. En dan verliefd. Te snel? Nee, niet per se. Maar toch, hij had even kunnen wachten.

Dat is schoon, zo een herinnering. In het rommelkot van de Frens, het café van zijn neef.
Overgaan tot bekentenissen omdat je de taartschep niet vindt. Jana had verward kunnen weglopen en een kus kunnen uitstellen.

Maar nee! Ze kon het niet laten!
theend

Het zag er romantischer uit dan het was.
Kijken jullie geen films dan? Kennen jullie Leo niet? En Des’ree? Dat is romantiek ❤

Voor wie twijfelt: druk op play, scroll naar boven, lees de tekst en bekijk de foto’s nog eens.

Lowieke, je moet geduld hebben in het leven. Je lijkt meer op je vader dan je denkt. 😦

Tijden van …

Het is bijna Kerstmis!
Nog leuker dan de feestdagen, is de aanloop ervan. Mensen zetten hun kerstboom, brengen versieringen aan en maken zich klaar om zich te verzoenen met de mensen die hen niet zo goed liggen. Ook in Thuis.
Hier en daar worden ook subtiele hints gegeven voor kerstcadeaus. Misschien lag het er bij Lowie nogal dik op, volgens mij was het toch gewoon een hint. Uiteindelijk kennen ze elkaar niet he, nog niet. Kon hij weten dat Luc meteen een smartphone wou gaan kopen? Laten we hem nu maar gewoon het voordeel van de twijfel geven. In ieder geval. Julia moet zo niet kijken. Luc heeft geld genoeg en ze zal er genoeg van mogen meegenieten.

kerstsfeer

Lowie mag wel iets beleefder zijn en niet zo duidelijk laten blijken hoe onnozel hij Julia vindt. School kan toch ook plezant zijn? Ze probeert alleen maar toenadering te zoeken hé.
Ik kijk al uit naar het kerstdiner bij de familie Snackaert-Bomans.

Ook Ann en Mayra trokken gisteren hun badjassen aan.
Ik vermoed elk om een andere reden. Mayra om te zeggen dat het tijd is voor een nieuwe. Ann om te zeggen dat ze al een goeie heeft en er dus geen nieuwe nodig heeft.
Een gok waarmee ik niet wil zeggen dat ik het exemplaar van Ann mooi vind. Ik weet gewoon hoe moeilijk het is een badjas te vinden die comfortabel én mooi is. ‘Er mee kunnen doorgaan’ is meestal meer dan genoeg.

badjassenspecial

Nu alleen maar hopen dat tegen de feestdagen Ann iets meer oog heeft voor Mayra. Want hoe die de laatste weken bezig is?
Ik zou er niet van verschieten dat Marianne de taak van kerstshoppen op zich zal nemen, Sandrientje zal niet vergeten worden. Mayra zal er naar kunnen fluiten vrees ik.
En Ann zal zeggen dat Mayra dat moet begrijpen. Dat ze wel andere dingen aan haar hoofd heeft.

Nog een kerstdiner om naar uit te kijken! Was het maar al zover.

Een nieuwe naam voor de Noorderzon!

… onofficieel. Gewoon voor de fun!
Stem hier.

Omdat de suggestie-optie niet goed werkt, mag je je eigen namen doorsturen.
Per mail of de snelste manier: in de comments!
Ik zet hem er dan zo snel mogelijk bij en dan kan je eens hij erop staat voor jouw naam kiezen.
Remember! Je kan maar één keer stemmen.

Die doktersromans …

Oooh die Ann, zo liegen! Dat had ik nu niet van haar verwacht! En zo slecht liegen dan nog.

Kon ze dat niet opzoeken in haar agenda ofzo?
En dan heel dat gedoe met haar nieuwe collega en die ijsjes. Ze zat te lonken. Het deed me zelfs aan iets denken.

Remember? –> FLASHBACK

Overdreven? Misschien wel. Maar dokter Ann leek mij altijd zo degelijk.
Ik hoop écht dat ik er naast zit.

Laat ons hopen dat de avonturen van Dr. Anne Maas iets dichter bij de realiteit liggen.

Zo blij als een …

Sandrientje.
Ik vind het altijd zo grappig als Marianne en co het hebben over hun oogappel. Hoe die geen 2 minuten had kunnen zwijgen over het grootouderfeest. Dat ze zo blij was met haar dokterssetje. Dat ze Geert zo graag ziet.

Awel, ik zie dat dus niet …
En als Ann dan zo vertederd staat te kijken. Dan vraag ik mij écht af wat Sandrientje ervan vindt.
Wat zit er in dat hoofdje …

Ben je daar écht graag Sandrientje?

 

Badje

Oké, weet je?
Ik wou er iets over schrijven maar omdat ik geen woorden vond, heb ik het toen zo gelaten.
Maar ik kan het niet laten gaan hoor. Dus ik ga de beelden gewoon voor zich laten spreken.


Ik hoop echt dat jullie het aan de praat krijgen.
En soms is het een goed idee om toch te kiezen voor een iets duurder model.
Dat het doet wat het moet doen. Snapje?

De nieuwe bezems

Amai seg! Ze doet dat goed hé ons Femke.
Nooit gaat ze de confrontatie uit de weg.  Op de meest ongepaste momenten komt zij ergens binnen omdat ze daar moet zijn. Je zou haast denken dat er maar 2 kamers zijn in Winterlicht.
En als er wat fout gaat, komt zij toevallig voorbij met haar kar. Zelfs Yvette schiet zij te hulp.

En dan haar antwoord.
‘Wat komt U eigenlijk het beste uit? Dat ik uit een raam spring of dat ik U gewoon vriendelijk probeer te helpen? Laat de koffie U smaken.’

Daar had Yvetje niet van terug. Die droop af en liet de koffie smaken.
Femke veegt intussen voort, gedienstig, discreet maar met een doel voor ogen. Vastbesloten haar leven te beteren. Nog even volhouden!

Katrien daarentegen, dat is wat minder. Helemaal alleen met Luc in één huis en als enige erfgenaam in het testament van een dementerende Madeleine? Zonder extra verzekering?
Hmmm … we hebben er al met betere kaarten tegen de grond zien gaan.

Ja, awel ja …

Soms, héél soms heb ik het gevoel dat het toch wat vreemd is, zo’n blog over ‘Thuis’.
Ik vind het geweldig om erover te schrijven. Ik ben lang niet de enige, we kunnen er uren over doorgaan en toch …

Een ding moet je weten over Thuis, het zegt veel over ’t leven. Je kan het nooit allemaal eens zijn en dat is oké. Daar hangt niets van af, het maakt het allemaal iets interessanter. De situatie in ‘Thuis’ is zo heeeeeeeerlijk te overzien. Je kan er een beetje van weten en meepraten met mensen die zich alles herinneren. Soms vergis je je en dan zet een ander iets recht, zo leer je bij.

Soms zou ik iets willen vertellen dat écht belangrijk is, over de dingen die gebeuren in ons land. Maar dan kijk ik naar het nieuws en dan vraag ik mij af wat ze zeggen, wie die mensen zijn en vooral … ‘waarom zien ze er zo raar uit’? En waarom zou mijn mening belangrijk zijn.
Kunnen jullie geloven dat ik vroeger dacht dat Monica De Coninck en Sandra De Preter één en dezelfde persoon waren?

wie zijn jullie

Als ik echt moet zeggen wat ik ervan denk? Van hoe het zou moeten en wat er dan precies moet gebeuren?
Dan is mijn antwoord: Ingrid Lieten mag kiezen.
En als het mag van haar, dan ben ik er graag bij. Ik zou zo graag aan haar arm lopen, overal mee naartoe. En ik zal haar kaftje vasthouden terwijl ze iets zoekt in die grote handtas van haar en zij kwaad op zichzelf zegt ‘dat is weer zo typisch iets voor mij‘. We zullen lachen om haar verstrooidheid want haar parkeerticket zat in haar jaszak want anders zou ze het verliezen, dat had ze nog tegen mij gezegd. En na haar bezoek aan ’t parlement gaan we nog een kleinigheid eten. Dat zou echt gezellig zijn.

En misschien zegt ze dan:
Seg Blokje,  ik keek nog eens naar Thuis, dat is jaren geleden. Ik ken natuurlijk Frank en Simonne wel. Maar wie is die Lowie waar Luc het over had? En waarom komen de broertjes Bomans niet overeen?
En dan zal ik zeggen: Ingrid, dat zal ik u vertellen bij een fles wijn want dat is moeilijk samen te vatten in een paar minuten.
En Ingrid zal teken doen en dat rood wijntje bestellen dat ze mij nog wou laten proeven en ik zal beginnen bij meneer Vercammen en diens dochter Leontine. Omdat het daar toch wel begon.

De enige die mij momenteel nog vertederd kan laten glimlachen als ik haar zie op tv is deze belhamel.

fabiola

Hihi koningin Fabiola, wat is ze toch weer aan ’t uitspoken! Zonder enige twijfel, Kattekwaad!

Kortsluiting

Een groot sjiek trouwfeest, ergens in een sprookjesachtig kasteel.
Ik vermoed voor de meesten meer dan een uur rijden.

Daar doet ge op 28 december lieve Nancy,
tussen Kerstavond en Nieuwjaar niemand een plezier mee.

Iemand had moeten ingrijpen en nu is het te laat.
Want er is een bom ontploft.


Ik begreep die kopstoot maar schrok toen ik de beelden iets later opnieuw bekeek.
Die waanzinnige blik, die donkere kant, de woede.
Zal het dan toch zijn gevolgen hebben gehad? Die jaren met Marianne, haar op het rechte pad houden en de onvoorwaardelijke steun?
Al die opgekropte emoties en kwaadheid … en daarna het bedrog?
Zal Geert als onbesproken blad, toonbeeld van trouw en slaaf van zijn principes, zich ontpoppen tot de gevaarlijkste, donkerste, wreedste smeerlap die we ooit hebben gehad?

Ik hoop het niet. 😦
Geert doe normaal. Uw petekind heeft U nodig.

En oh, Marianne … wat zal die hiervan zeggen?

Nog even snel

Iedereen zit zich nu waarschijnlijk af te vragen wat er straks gaat gebeuren.
Ik vraag me eerder af wat de toekomst voor Femke in petto heeft. Ik heb het niet over volgende week of hoe het zal lopen met Tim. Nee, over haar toekomst in Thuis.

Want hoe dramatisch het ook zal zijn, uiteindelijk zal het met iedereen die niet sterft goed aflopen. Ze hebben allemaal hun tegenslagen gehad, om de beurt. Ze komen er allemaal weer bovenop, dankzij hun familie en vrienden. Zelfs Peggy. En als ze hun job verliezen omdat het niet meer vol te houden is, vinden ze meteen een andere job. Bij de Noorderzon, Sanitechniek of als chauffeur voor Leo, overal hebben ze volk nodig.

Dat geldt voor iedereen, behalve voor Femke. Als Femke iets opbouwt, verliest ze het altijd weer opnieuw.

Net daarom probeerde ik niet te hard te gaan hopen toen er iets groeide tussen haar en Tim. Want ze zou hem toch verliezen.
En toen had je Jens! Goeie Jens, die integenstelling tot Katrien iemand een kans kan geven. Jens liet me denken dat het anders kon. En volgens mij zag zij dat ook.

Dus. Mag Femke nu even gewoon gelukkig zijn? Een jaar, of twee jaar. Ze mag daarna ook wel tegenslag kennen, die ze kan verwerken met iemand anders dan haar moeder.
Kan ze vanavond die cirkel doorbreken? Waarom heeft ze Sandrientje vast, zal ze haar redden?

Zoals indertijd zotte onberekenbare Veronique Lowie heeft gered, het zoontje van Leontine? Toen zag iedereen dat ze misschien zo slecht niet was en kreeg ze haar plaats. Daarna kwam ze in een stabiele relatie terecht met Mo. Uiteindelijk liep dat niet heel goed af want op huwelijksreis werd ze ontvoerd en vermoord. Maar daar kon ze zelf niks aan doen, dus nam niemand het haar kwalijk.

Ja, ik zie het eindelijk goedkomen. Niet alleen voor haar maar ook voor Tim. Want die jongen heeft het toch ook niet makkelijk gehad. Wat Katrien hem geflikt heeft met de broer van Jens. Ik ben er nog altijd niet goed van. Ze zou zich moeten schamen.

Vraag en aanbod

Belangrijk voor elke blogger.
Het aantal bezoekers en goed weten hoe mensen hun weg vinden naar je blog.

De zoekwoorden zie je staan bij je statistiekjes. Meestal zijn dat gewoon kernwoorden maar af en toe zijn het ook echte vragen zoals ‘wie is vermoord soap thuis guy?’ of ‘fien waarom dood winterlicht getuige?’.

Omdat die mensen nooit echt antwoord kregen, heb ik besloten vandaag een paar van de meest recente vragen te beantwoorden.

De eerste vraag werd 2 keer gesteld door mensen die ofwel niet goed opletten ofwel net zijn beginnen kijken.
‘soap thuis hoe is kasper overleden’ – ‘hoe gestorven kasper uit thuis’
Awel, Peggy had pepperspray besteld vanop internet. Waarom? Alex is terug vrijgekomen en Peggy had schrik gekregen en dat dan maar zomaar besteld. Een ander mens is dan op zijn hoede of gaat misschien niet op haar eentje de Noorderzon afsluiten als het al lang donker is buiten. Peggy daarentegen moest de held weer spelen. Dus Peggy is alleen in de Noorderzon en wie komt daar binnen? Kasper. Die brave jongen komt het geld terugbrengen dat hij de vorige nacht had gestolen uit de kluis (dat is nooit echt uitgesproken maar de oplettende kijker wist dat omdat hij een sleutel had met het logo van de noorderzon en een enveloppe met daarop net hetzelfde logo en een dik pak geld). Soit, je hoort me al komen. Peggy denkt dat het Alex is en spuit haar pepperspray leeg in het gezicht van haar broer. Die valt met zijn hoofd op een trapje en raakt zo in coma. Hersendood. Het wordt al snel duidelijk dat hij niet meer te redden is dus besluiten ze zijn organen af te staan om zo andere mensen te redden. Kasper had dat zo gewild. Maar wat zegt Peggy dan op de koffietafel? ‘Ik ga ook orgaandonor worden’. Ha! En dan verschieten dat Waldeck zo reageert. Bruno vond het overdreven maar ik blijf erbij … Peggy had haar mond moeten houden.
IN PLAATS VAN WEER DE HELD TE GAAN SPELEN.

En dan heb je: ‘muziek uit soapserie thuis kasper overlijden’.
Er is inderdaad op een bepaald moment verwezen naar de muziek die tijdens de dienst werd gespeeld. Ik ga ervan uit dat het hierover gaat. Nancy én Jenny hebben allebei gezegd dat de muziek prachtig was. Rosa wist ons te vertellen dat de muziek gekozen is door Waldeck. Dat wekt natuurlijk enige nieuwsgierigheid op. En ook ik vroeg mij even af wat dat dan wel was. Jammer genoeg is dat niet te weten want laat ons niet vergeten, het is niet echt .. en aangezien er geen beelden van de dienst zijn, is er ook niet écht muziek gespeeld. Zie je?
Maar laat ons één ding duidelijk zijn, het was niet ‘Antony en de Johnsons’.

En dan tot slot een vraag die steeds (meerdere keren per week, echt waar) blijft terugkomen en waarschijnlijk te danken is aan een post van twee jaar geleden. *klik hier*
Blijkbaar is er een enorme nood aan afscheidgedichten voor collega’s.

Speciaal voor de mensen die in de toekomst hier terecht zouden komen, heb ik er zélf een paar geschreven.

Afscheidsgedicht collega.

Een fijne collega,
altijd te vinden voor een leuke babbel.
Voor een knipoog of een troostende schouderklop.
We zullen je missen!!
Veel plezier met je volgende job/pensioen/aanslepende ziekte. (wat past)

Hopelijk tot ziens!!

De overzetboot.

Wie na jou komt,
staat vast verstomd.
Want wij zullen hem toebrullen:
Je hebt grote schoenen te vullen!

Zo! Hopelijk hebben jullie er wat aan en wie weet volgen er in de toekomst nog.
En wie toch liever het origineel had, mag gerust deze afprinten.

Snockieboy

Ik probeer al enkele weken de draad van mijn favoriete soap weer op te pikken. Paulientje is weg en Kasper die is opeens dood.
Je probeert dat te verwerken maar alles gaat zo snel.

Julia met haar nieuwe wok,
Peggy met haar kuitbroek,
Yvetje haar gruwelijk verbrande handen,
op de grond ligt een kip.

En dan Nancy en Eddy die gaan trouwen en een heel feest gaan geven. Wanneer? Op 28 december! Dat is tussen kerstmis en oudejaar.

Dat is toch niet gewoon?
I love it!!!

Kunde gij …

Nee ik ga het niet hebben over Peggy.
Over hoe Bruno tegen mij zou zeggen dat er een werkwoord ontbreekt.
Als ik zou vragen, kan jij mij eeehh, een spaghetti, een fles wijn en 2 glaasjes alstublieft?

Wel over Guy.

NEE!!! DAT IS HET KIND DAT GE EEN ANDER HEBT AFGEPAKT!!!

Seg! Diene mens permitteert zich tegenwoordig nogal wa?

Hercule Poirot

Zat Femke echt achter ’t stuur? Alles lijkt erop te wijzen en toch … er klopt iets niet!!
Femke weet het zelf niet meer en Kasper kan liegen of zich vergissen. Plus, Simonneke had Guy herkend en die lijkt het echt wel niet gedaan te hebben.

Dus ik zat zo te denken en opeens was het daar! Eureka! ’t Is David.

Maar David lag toch in bed bij Marianne? Dat klopt! Maar de scènes liepen door elkaar en Simonne heeft daar héél lang gelegen. David is geopereerd aan zijn ogen, in het verleden is er eens tegen Mayra gezegd: seg, uw vader heeft mij bijna omver gereden!! Dat was dan wel voor de ingreep maar het kan een verwijzing zijn naar wat er in de toekomst zou gebeuren! David heeft net als Guy wit haar en dezelfde priemende ogen, daarom dacht Simonneke misschien Guy te herkennen.
Mijn laatste argument is dat David zo’n grote egoïst is dat hij zelfs zijn deur niet zou opendoen, mocht hij een bonk horen. Daar heeft onze levensgenieter geen tijd voor want wie had gedacht dat hij dat ooit nog zou mogen meemaken?

Veel te ver gezocht? Misschien, maar het is mijn buikgevoel. Jaren geleden won ik de weddenschap: wie heeft Mike neergestoken? Ik wist niet waarom maar ik dacht aan Eric en guess what, de pot was voor mij.
Daar wordt nog steeds over gesproken.

iVanya

Ik zat te wachten op de aankondiging van Apple toen Thuis het weer helemaal in handen nam. De details van de allernieuwste gadget heb ik gemist, maar mijn favoriete soap heeft terug mijn volledige aandacht. Zelfs Bruno was helemaal van de kaart!

Hoe erg Femke het ook heeft verknoeid dit seizoen, hoe beu ik die verhaallijn ook was … actrice Vanya Wellens maakte het weer helemaal goed.

Nog beter zou zijn …

Thuis op de nieuwe iPad!

Anneke 1, Anneke 2

Agnes, die ken ‘k ni.
Alicia … ooooh ja, da was bingo.
Anneke 1, da’s die blonde, da was bingo.
Anneke 2 … ooooh … lekkere desuttere
.. en dan, ja Anja, die kennen we.

Ik weet dat ze maar een half uur hebben en dat het wat vooruit mag gaan. Maar van mij had Frank gerust het hele boekje mogen voorlezen!

Image

 

Chocolaatjes

Het gebeurde allemaal erg toevallig. Nancy vond een in vier gevouwen blad in de vuilbak van kamer 4 (of was het 2?) waarop te lezen stond:

Netheid van de kamers.
Kwaliteit bedden.
Kwaliteit ontbijt.

Dit leek wel een evaluatieformulier voor B&B’s te zijn! En niet zomaar één, deze kwam van …


Eén van de belangrijkste reismagazines van de Benelux!!

Normaal hoor je mensen dan zeggen dat ze die recensent zullen behandelen zoals elke andere gast. Maar misschien is dat omdat er dan camera’s bij zijn en geeft Thuis net een realistisch beeld van wat er gebeurt achter de schermen!
Neenee, Rosa besluit alles op alles te zetten en de meneer van kamer 4 in de watten te leggen. De thermostaat wordt hoger gedraaid (dat doen ze normaal NOOIT). Jenny zal haar beste kookkunsten bovenhalen en meteen ook de beste fles wijn uit de kelder.
Waldek stippelt wandelingen uit en al betwijfel ik dat meneer Janssens zal gaan wandelen, was het toch attent. Alsof dat nog niet alles is, meneer Janssens mag het persoonlijke netwerk van de zusjes Verbeeck gebruiken.

Dit alles staat in groot contrast met hoe de andere gast behandeld wordt. Ook al krijgt hij zonder problemen de handdoek waarnaar hij vroeg, het is duidelijk dat hij verwaarloosd wordt.
Even een wilde gok maar volgens mij is dat de meneer van kamer 2.

Hoe dan ook. Dames en heren. Kraai maar niet te vlug victorie.

De buit is nog niet binnen.

Eervolle vermelding

Tom, wat een afschuwelijke vent ben jij toch!
En Guy die nu opeens gaat ontkennen terwijl hij eerst wou boeten, Peter die eerst niet wil en dan 180 graden draait omdat hij ziet dat de moordenaar een hart heeft. Femke en Rafaël, daar maak ik geen woorden aan vuil. Wie gelooft die mensen nog! Wie is nog mee met thuis?

Neenee, alle eer ging vandaag naar ‘oma met kind’ die op ontzettend geloofwaardige manier haar rol neerzette. Ze deed wat er van haar verwacht werd, bracht haar kleinkind naar school en liep even door de scène zonder te storen, zonder in de camera te kijken. Bravo!

Loft

Hoe erg het ook is wat Guy gedaan heeft, zijn daden verbleken bij wat er gebeurt achter de muren van die loft. Want als Femke en Rafaël alleen zijn, is meteen die onheilspellende soundtrack daar.
De mensen, ze moesten eens weten.

Stop er toch mee!!!
We vinden het allemaal megavies!

Thuis en ‘The picture of …’

Het was een donkere aflevering gisteren.
Het mooiste moment was toen Frank zich over zijn koppigheid kon zetten en het goed maakte met Simonne.
HIERE SE, BLOEMEN.
Een beetje onhandig maar Simonne weet perfect hoe hij dat bedoelt.

Ze komen er altijd bovenop. De personages uit thuis zien af, worden gekwetst en doen zelf vreselijke dingen. En toch kunnen ze dat steeds opnieuw vergeten. Je ziet ze alleen wat ouder worden.
Simonne heeft al veel meegemaakt maar zag er nooit zo goed uit.

Maar dat werkje daar op de achtergrond. Ziet dat er nu niet triester uit dan vorig jaar?

Ik zou zweren van wel.

De wijkagent

Soms lijkt het alsof er in Thuis maar één agent rondloopt.
Want toen Frank na een wilde achtervolging door de straten van een of ander dorp aan de kant werd gezet, was dat *VERRASSING* door Tim Cremers.

Voor de eerste keer in mijn leven riep ik:
Jezus man! Hebben jullie niets beters te doen? De moordenaar van Fien zoeken ofzo?

Frank kent Tim duidelijk niet want wat een idee inspecteur Cremers om te kopen met een pint. Dat werkt alleen omgekeerd, oh wat een vervelende gast is dat toch!
Voor de minder oplettende kijker, ze stonden aan de kant te wachten achter een bocht. En zelfs als dat toevallig was, zou Tim zich beter niet met zo’n zaken bezighouden. Iedereen weet toch dat hij op de verdwijning van Fien is gezet? En dan nog wel met zwaailichten en loeiende sirene. Niet slim.

Jammer want ik had gehoopt op een confrontatie tussen de twee broers. Als ik een van hen had tegengehouden, was het Luc geweest. Want als iemand er verdacht uitziet …

The looks

Modellenbureaus, fotografen, fotoshoots. Voor veel mensen klinkt het wat louche.
Dat een moeder daar wantrouwig tegenover staat kan je dus helemaal begrijpen. Als Paulien en Katrien Julia’s toestemming willen, zullen ze het goed moeten aanpakken.

Alleen … als die moment er dan is, laat hem dan niet voorbij gaan.

Sorry meisjes, kans gemist.
Zo goed gezind zullen wij haar dit seizoen niet meer zien!

Oost west as best

Flauwe woordspeling maar geef toe, deze kon ik nu toch niet laten liggen hé!
En over asbest gesproken, hoe zit dat nu? Het is mij niet helemaal duidelijk waarom er nu opeens asbest in die B&B gevonden wordt, om de tijd te rekken? Of gaat er wat gebeuren?
Er kan iemand ziek worden of gewond raken tijdens de werken.

Of het kan gewoon een manier zijn om de mensen te informeren, om ons er aan herinneren dat je asbest moet verwijderen en dat je dat eventueel zelf kan doen. Met de nodige bescherming!
Net zoals we er vandaag even aan herinnerd werden dat je bij het inhalen steeds opzij moet kijken om de persoon naast jou goed te bekijken, om te zien of die auto niet uitwijkt.
Kijk, als mensen mij aankijken terwijl ze mij voorbij steken, voel ik mij altijd zo stom. Nu niet meer, want dat moet!

Polletje!

Kiezen en verliezen

Al meer dan een week erger ik mij aan Leo, al even lang wacht ik op iemand die Leo eens goed op zijn plaats zet. Desnoods Rosa. Leo, als je iemand kwetst, geef dat dan toe!! Yvetje heeft ingezien dat ze niet kwaad kon blijven, ze is jou bloemen komen geven op je feestje. Jullie dachten allemaal dat ze een beroerte ging krijgen, nee hoor ze kwam iets afsluiten. Maar zelfs dat gunde je haar niet. Jij moest de betere zijn. Jij moest naar haar thuis gaan omdat je dacht dat ze je nodig had. En toen ze daar niets van wou weten, was jij gekwetst en zei je schouderophalend dat jij een hand had uitgestoken en dat je niet méér kon doen.
Verdorie Leo, nooit is iemand er in geslaagd zo snel de ‘thuis personages van leuk naar stom’-ladder af te donderen. Van het midden tot helemaal beneden.

Er is slechts een iemand die onder jou blijft staan.
Niet Rafaël, niet Guy. Wel Luc Bomans.
Een verdienste! Want zonder belangrijke verhaallijn, zonder veel dialoog, zonder intriges en zonder ontbijtjes weet hij mij telkens opnieuw te raken! Steeds opnieuw, nu drie dagen op rij weet hij zijn gluiperige persoonlijkheid samen te vatten in één woord.
Joewlia.
Joewlia.
JOEWLIA.

Luc, op zijn Amerikaans, I love to hate him.

We spelen een spel vanavond (1)

Het is weekend en dan heb ik de tijd om het eens over wat anders te hebben! Deze keer zal dat zijn: gezelschapsspelen.

Iedereen kent 999 games.
Maar wat voor de één garant staat voor kwaliteit betekent voor de andere niets meer dan het vooruitzicht op een lange saaie vervelende avond. Bruno en ik spelen alle twee graag spelletjes, helaas behoor ik tot de eerste en Bruno tot de tweede groep.

Hier volgt het eerste deel.
Vrijdag, een avond bij vrienden.

vrijdag, een avond bij vrienden

vrijdag, een avond bij vrienden


Wil je zien hoe dat afloopt morgen? Kom dan zeker terug!