Goed nieuws

Goed nieuws ten huize Bastiaens! Marianne is terug bij bewustzijn. 
Zelfs Mayra is verheugd dat te horen. Ja toch, Mayra?

Verheugd!

Iedereen lijkt nu wel te beseffen dat het allemaal een beetje te ver is gegaan. 
Zullen ze eruit leren? Waarschijnlijk niet. Ann blijkt nog even kinderachtig als tevoren.
dokter

Dat lijkt wat streng, maar opgelet! De rust is nu wel even weergekeerd. Maar binnenkort zal onze nieuwe dokter haar aandacht niet over 2 maar 3 patiënten moeten verdelen!  En die derde is een zwaar geval! 

marianne

Misschien hebben ze er echt uit geleerd. Hopelijk houden ze zich recht voor Sandrine. 
Het is mooi te zien dat zij zich kranig houdt, wat heeft dat kind toch allemaal al gezien. Ze zal hier nog sterker uitkomen. Later als ze groot is, wordt ze topdokter. Als men haar dan vraagt waarom ze arts is geworden, zal ze vertellen over vroeger. Over haar zware jeugd, over de straffe toch niet zo sterke vrouwen rondom haar. Haar principiële Opa, haar fragiele moeder, haar gekke blinde biologische moeder, … 
En vooral over de zorgen voor haar lieve oma, waarvoor niemand tijd had, omdat ze het allemaal steeds te druk hadden. 

Oh Marianne … 

Didn’t we, my friend?

Lieve mensen, voor mij is het vandaag een droeve dag.
Na Michael en Amy, was het nu de beurt aan Whitney.

Het is toch altijd een beetje vreemd. Je staat op, neemt een koffie en zet je gezellig achter de computer.
Het eerste wat ik dan doe is de site van De Morgen of De Standaard bezoeken. Niet omdat ik per se wil weten wat er gebeurd is, eerder uit gewoonte. Of omdat je toch een beetje bij moet blijven.
En dan zie je dat er iemand dood is. Soms doet het je niet veel, soms voelt het alsof iemand je in je maag trapt. Zoals vandaag.

Nee hoor, ik lach er niet mee, ik ben bloedserieus. Of je nu houdt van haar muziek of niet, je kan niet ontkennen dat ze veel heeft betekend voor de muziek.
Ik heb er een hekel aan als mensen naar haar muziek verwijzen met ‘dat gekweel’. Ik weet wel dat het in bepaalde milieus ‘not done’ luidop te zeggen dat het wel iets heeft, ik zou toch willen vragen haar een kans te geven. Vergeet ‘The Bodyguard’ en haar meest recente werk, ga terug in de tijd. Misschien zit er wel iets bij voor jou.

Yes, ik zou mezelf geen fan noemen, maar ik ken mijn klassiekers. Mijn respect voor Whitney Houston is torenhoog.
Mijn facebook-fans weten dat, of toch degenen die mijn favoriete quote bij info zagen. In ‘Didn’t we almost have it all’ heeft Whitney Houston het over een op de klippen gelopen relatie waarvan ze zich vooral de mooie momenten herinnert.

The ride with you was worth the fall.
 Ze vat het idee achter dit nummer prachtig samen in die ene zin.

’t Is mooi wat Bruno zei daarstraks.
‘We hebben haar muziek nog om van te genieten.’

Dag Whitney! Het ga je goed!

Je hebt van die momenten

Ik ga beginnen met een verontschuldiging. Niet aan Femke want ik vind het nog steeds erg dom. Wel aan de scenaristen omdat ik te snel was in mijn vorige post en op een bepaalde manier insinueerde dat de verhaallijn van Thuis voorspelbaar zou zijn.

Niet alleen werd wat dokter Ann zei bevestigd in de test, deze week eindigde niet met een cliffhanger. (Dat met Rafaël telt niet want wie geloofde dat hij zijn medicatie echt nam?)

Gelukkig maar, want één scène was zo mooi dat ze eigenlijk al mijn aandacht verdient. Terwijl Mariannes gezicht ontdooide, begreep ik waar het allemaal om draait.

Image

Het is niet anders dan in het echte leven. De meest grootse momenten worden gestuurd door emoties.
Zo schoon, zo warm, prachtig gedaan!

Ik ging eergisteren niets van zeggen. Omdat ik niet snel wou zijn om haar te veroordelen. Omdat ik haar een kans wou geven … 

Maar ik houd het gewoon niet meer.

Femke, waar zit jij met je hoofd!!!!!
Eerst zeg je niets omdat je het zeker wilt weten. En nu blijkt dat de resultaten er nog niet eens zijn.
Nu, dat begrijp ik niet.

Morgen heb ik de uitslag.
Morgen is een vrijdag.

Sowieso een Campo.  

Desoriëntatie

Het heeft even geduurd maar de eerste fase van de verbouwingen ten huize Bastiaens is dan toch achter de rug. Vandaag werd de eerste kamer opgeleverd. Het atelier van Mayra.Afbeelding

Mijn eerste indruk is: niet zo mooi en ook wel een beetje vreemd.

Ik weet nog precies hoe het plannen van de atelierruimte gebeurd is. Frank en Waldek kregen daar bijna vrij spel. Het maakte voor onze ontwerpster zelfs niet uit hoe haar foto’s omhoog werden gehangen, de loodgieters mochten daar zelf een systeem voor bedenken. Waldek noteerde het allemaal op een papiertje.

Dus ofwel hebben Frank en Waldek zichzelf eens laten gaan en zullen ze zich in de toekomst iets meer gaan profileren als interieurvormgevers. Niet zo dom! Zo zouden ze niet langer rechtstreekse concurrenten zijn van Sanitechniek.

Ofwel is Mayra achter de rug van de kijkers toch specifieker geweest in haar briefing. Dat kan maar dan hadden ze dat moeten tonen.

Als ik het langs de andere kant bekijk denk ik.
WAT??Afbeelding

Mensen, ik kan mij vergissen.

Maar ik zou zweren ….
Dat daar de keuken was.
Ik dacht dat het atelier kwam in de vroegere kantoren van “Uit en Thuis”.
En in mijn herinnering is dat achter Marianne.

Hoe dan ook, ben ik benieuwd wat ze gaan doen met de boomstammen.
Ik hoop het morgen te zien in het eindresultaat!

Eervolle vermelding

Tom, wat een afschuwelijke vent ben jij toch!
En Guy die nu opeens gaat ontkennen terwijl hij eerst wou boeten, Peter die eerst niet wil en dan 180 graden draait omdat hij ziet dat de moordenaar een hart heeft. Femke en Rafaël, daar maak ik geen woorden aan vuil. Wie gelooft die mensen nog! Wie is nog mee met thuis?

Neenee, alle eer ging vandaag naar ‘oma met kind’ die op ontzettend geloofwaardige manier haar rol neerzette. Ze deed wat er van haar verwacht werd, bracht haar kleinkind naar school en liep even door de scène zonder te storen, zonder in de camera te kijken. Bravo!

De wijkagent

Soms lijkt het alsof er in Thuis maar één agent rondloopt.
Want toen Frank na een wilde achtervolging door de straten van een of ander dorp aan de kant werd gezet, was dat *VERRASSING* door Tim Cremers.

Voor de eerste keer in mijn leven riep ik:
Jezus man! Hebben jullie niets beters te doen? De moordenaar van Fien zoeken ofzo?

Frank kent Tim duidelijk niet want wat een idee inspecteur Cremers om te kopen met een pint. Dat werkt alleen omgekeerd, oh wat een vervelende gast is dat toch!
Voor de minder oplettende kijker, ze stonden aan de kant te wachten achter een bocht. En zelfs als dat toevallig was, zou Tim zich beter niet met zo’n zaken bezighouden. Iedereen weet toch dat hij op de verdwijning van Fien is gezet? En dan nog wel met zwaailichten en loeiende sirene. Niet slim.

Jammer want ik had gehoopt op een confrontatie tussen de twee broers. Als ik een van hen had tegengehouden, was het Luc geweest. Want als iemand er verdacht uitziet …

Hartverwarmend

O wat was het mooi gisteren! Zelfs de meest koele persoonlijkheid moet gisteren een traantje hebben weggepinkt.

Frank was weer Frank en zonder Tibo was het niets geworden. Cava, hapjes en verzoening, of niet helemaal maar dan toch de eerste stapjes. De openingsreceptie had wat weg van een kerstfeest.

Het is nog geen sinterklaas geweest maar weet je?
Wat. Dan. Nog. Bij deze maak ik de overstap naar de groep mensen die kerst begint te vieren voor 5 december. Omdat dat zo gezellig is.

Dus hier zijn mijn nieuwjaarswensen, voor al mijn lezers:
Ik wens jullie een prettige kerst en een zalig nieuwjaar. Fantastische feesten en gezellige winteravonden rond de kerstboom.

Design by Leo

Met dank aan Leo, voor het prachtige ontwerp.

Oost west as best

Flauwe woordspeling maar geef toe, deze kon ik nu toch niet laten liggen hé!
En over asbest gesproken, hoe zit dat nu? Het is mij niet helemaal duidelijk waarom er nu opeens asbest in die B&B gevonden wordt, om de tijd te rekken? Of gaat er wat gebeuren?
Er kan iemand ziek worden of gewond raken tijdens de werken.

Of het kan gewoon een manier zijn om de mensen te informeren, om ons er aan herinneren dat je asbest moet verwijderen en dat je dat eventueel zelf kan doen. Met de nodige bescherming!
Net zoals we er vandaag even aan herinnerd werden dat je bij het inhalen steeds opzij moet kijken om de persoon naast jou goed te bekijken, om te zien of die auto niet uitwijkt.
Kijk, als mensen mij aankijken terwijl ze mij voorbij steken, voel ik mij altijd zo stom. Nu niet meer, want dat moet!

Polletje!

De test

Voor de eerste keer aan tafel bij je schoonfamilie, het is sowieso spannend.
Al denk ik niet dat een vrouw als Mayra zich zenuwachtig maakt om zoiets.

Maar hoe maak je in godsnaam indruk op Marianne!
Je doet dat zeker niet door lang in bed te blijven liggen.

Even dacht ik het een erwt onder de matras was die Mayra had wakker gehouden, daar gelegd door Marianne.
Want zo teer van huid, dat kan alleen maar een prinses zijn.

Neenee, om indruk te maken op Marianne hoef je het niet zo ver te zoeken.

Een klassedame maak je blij met een mooie bos bloemen … een ruiker met zo veel stijl dat je meteen weet van waar ze komen.

Dat is kwaliteit!

Ja hoor, Mayra heeft mét glans de prinsessentest doorstaan.

Even wat anders

Nu ik sinds dinsdag terug tv kan kijken, heb ik een hele hoop in te halen. Want naast thuis ben ik ook altijd een enorme fan geweest van ‘mijn restaurant’.

De verbazing was dan ook groot toen ik zag dat de format van het programma hélemaal is omgedraaid. Een verbetering? Dat kan alleen de toekomst uitwijzen, ik moet in ieder geval even wennen aan de nieuwe aanpak. Voor de mensen die het kennen van vroeger maar nu nog niet gekeken hebben, of nu wel maar vroeger niet.

Vroeger was het zo dat verschillende duo’s tegen elkaar een restaurant moesten uitbaten. Dat deden zij niet alleen voor heel kijkend vlaanderen, maar ook voor een jury van specialisten. Nu is dat anders. In de nieuwe mijn restaurant krijgen 4 intellectuele levensgenieters de kans om 4 koppels/restauranthouders op alle vlakken de loef af te steken.
In een Italiaans restaurant mensen ontvangen dat doe je met zwier. Je raakt de mensen aan, gooit er een paar Italiaanse woordjes tussen, … architect Vittorio Simoni deed het met iets te veel enthousiasme voor.

Ik ben er niet zo’n fan van eigenlijk. Waarom? De vorige jaren leerde ik wel eens bij.
Kooktips van Peter, de peptalk van Christel en de enthousiaste tips van Dirk.

Bekentenis, ik vond Yves Desmet altijd zo’n fijne vent. Iemand die wat van de wereld wist maar dat niet tentoon moest spreiden, zo iemand die zijn mond alleen maar opendeed als het er toe deed. Zo helemaal het omgekeerde van mijzelf.

Yves schoof gisteren met opgetrokken neus zijn dessert van zich af omdat het industrieel was en waterachtig, ze hebben geld genoeg gekregen dus moesten ze maar een ijsmachientje kopen. Toen het wel degelijk zelfgemaakt bleek te zijn, werd daar wel heel licht overgegaan.
4 bollen zelfgemaakt ijs in de vuilbak. Of het nu lekker was of niet, het was in tegenstelling tot uw overtuiging niet ingekocht. Neen Yves. Daar kan ik dus niet tegen, had je nu gewoon gezegd dat het niet lekker was, had ik er nog begrip voor gehad. Maar jij zei dat het ingekocht was, en dat was niet zo. Daar ging jij de mist in en je werd gered door de vriendelijkheid van je gastheer, die toegaf dat er misschien iets te weinig eieren in zaten.

Een grote kritiek op het eerste seizoen was dat vtm monsters had gecreëerd. Mensen dachten dat je op restaurant op je hoede moest zijn, fouten moest opmerken, moeilijk moest doen, mensen vergaten te genieten.

Heb ik veel te zeggen? Neuh.
Recenseren is als aglio oglio peperoncino.
Poepsimpel …
maar oh zo moeilijk. (hé?)

Aarde aan Guy

Vanaf de eerste moment had ik het al niet met Guy. Niet omdat hij de man is van Mayra hoor, ook tijdens die 5 seconden als figurant brandweerman was dat zo. Ik heb mij niet vergist.

Ook al is het normaal dat hij het er allemaal erg moeilijk mee heeft, Mayra confronteren met het liefdesleven van Ann gebaseerd op een samenvatting van 10 jaar thuis is dom en oneerlijk.
Niet omdat Luc zelf niet veel moet zeggen of omdat het je zaken niet zijn.
Wel om het volgende. Je bent een personage in een reeks, gelieve alles wel een beetje in perspectief te plaatsen.
Wat Luc zei over Ann was waar maar Ann is in vergelijking met de andere personages helemaal niet wispelturig op vlak van de liefde, zij is misschien wel de méést betrouwbare persoon van het dorp.

Je bent er nog maar net en je oordeelt al. In wat voor een boel is Mayra beland?
Kom nu, jullie zijn er samen komen wonen. We kunnen over een paar maand eens komen kijken of je nog steeds een onbeschreven blad bent.

Dit vraagt om een ankerpunt. Je weet wel, die rubriek die ik vorig jaar zelf heb uitgevonden.

Hier komt ie!
Ankerpunt 2: 18/10/2011;Guy;10/05/2012
In tegenstelling tot de andere personages kan jij opnieuw beginnen. Ben jij anders dan de rest? Of laat je je meeslepen, volgens mij heb jij tegen het eind van het jaar een andere vrouw. Julia. We hebben het wel gezien. ❤

Ruiters van Bastiaens

Marianne Marianne Marianne.
Marianne en haar ongelooflijke vertrouwen in haar zoon Tom. Toegegeven, ze speelt het toch weer klaar hé. Even was ze aan de verliezende hand, dat wist iedereen, ook Marianne.
Toch bleef zij doorgaan over hoe zij morgen met Tom zou uitrijden, herenigd, zij aan zij, onder dezelfde banier. Bastiaens zou voor eens en altijd komaf maken met de barbaren van Ter Smisse.

Madame Marianne had géén plan, vergis u niet! Het was pas na het bezoek van Rosa dat ze voor de zekerheid even langs Tom ging. Had ze echt gedacht dat Tom zich zou bedenken als ze geen deurwaarder zou sturen? Ik denk het niet. Dat was een wanhoopspoging.
Dat ze zichzelf zou verdedigen, dat meende ze. Pas toen Tom zei dat er brandhout zou gemaakt worden van haar en ze de bezorgdheid in zijn ogen zag, werd het bluf.
We zagen het allemaal toch? Marianne klaarde op. Toen ze rechtstond werd haar wanhoop gespeeld.
Verliezen was geen optie.

Even had ik gedacht dat Tom zijn moeder toch zou steunen. Pijnlijk was het toen hij niet voor haar kwam maar voor mevrouw Vanbelle, das da madamtje da viele biglierde hiet hen (goed genoeg West-Vlaanderen?). Marianne Bastiaens kreeg eindelijk haar verdiende loon, ze is te ver gegaan. Ze verloor. Het was pas toen de zusjes Verbeeck champagne zaten te drinken, dat ik terug voor Marianne koos. Jammer dat Rosa terug met Waldek is, met Luc aan haar zijde vond ik het makkelijker een hekel aan haar te hebben.
En Jenny, oh Jenny. Yvetje is misschien niet de sympathiekste maar wat jullie doen is heel erg lelijk.

Eigenlijk ben ik een beetje als dokter Smekens, ik keur niet goed wat Marianne doet maar ik zie haar graag en zal haar altijd steunen. En als ze haar oorlog tegen Jenny en Rosa wil verder zetten, dan doet ze dat maar.

BASTIAENS VOORUIT!!!!!

Hoi Scarlet

Hoi Scarlet, (Scarlet België)

Omdat ik morgen moet werken en ik de tijd niet heb 4u aan de lijn te hangen, probeer ik het langs deze weg. Zo kan u het lezen wanneer u het wil en antwoorden als het u past.
2 weken geleden kwam u langs om tv en internet aan te sluiten. Tot ieders verbazing, ook tot die van u was tv op ons adres niet mogelijk. Geen probleem toch? We zouden minder moeten betalen en dat zou aangepast worden. Kijk, voor ons is dat wel een probleem want verwende luxepaarden dat we zijn, wij willen tv. Volledig volgens de regels zeggen we het contract op en zullen we betalen voor internet en telefoon, om niet moeilijk te doen.

Maar wat komt er vandaag in de mailbox binnen. Hou je vast! Een rekening van ons Scarlet One pakket!

Ook al rekent u ons een service aan die u niet kan bieden (en waar wij 6 weken op gewacht hebben), willen wij de andere service wel betalen. U maakt het ons alleen nogal moeilijk.
Dus ofwel stuurt u een faire rekening voor wat u ons aanbiedt, ofwel betalen wij niet en factureren wij de inmiddels geleden schade aan u.
Zie het als een uitdaging. Willen jullie fair zijn? Iets doen voor jullie geld? Een minimum aan service bieden, of dan toch het product leveren dat jullie aanbieden? Of zijn jullie een krokodil, snel en hongerig maar log en immobiel als jullie een hindernis om moeten.
(ik heb dat ooit ’s ergens gelezen)

In afwachting van Uw antwoord verblijf ik samen met 100en anderen met grote hoogachting.

Een verandering in de planning

Het klonk allemaal zo plaatselijk. Een lokale kunstenares maakt portretten van mensen die ze kent.
Het thema is vriendschap (vriendschap jawel). Opgelet, daar is even over nagedacht. Paulien wist niet goed wat te kiezen. Haar zus stelt voor iets te doen rond liefde. Slecht idee, zegt Paulien, heel de klas doet dat al.
Haar moeder is er komen bijstaan.
‘Vriendschap’ zegt Julia.
‘Vriendschap?’ vraagt Paulien. Het gekke idee van haar moeder moet even bezinken maar je ziet hoe ze er een beeld bij krijgt. ‘Vriendschap’ zegt ze nog eens, deze keer bevestigend. Geniaal.

Het is niet moeilijk mensen te vinden en het resultaat is fan-tas-tisch. De geportretteerden zijn enorm enthousiast. (Paulien weet het nog niet maar ze mag binnenkort foto’s van Britney maken). Beter nog, Rafaël die een galerij heeft, ziet er wel wat in en organiseert een tentoonstelling.
In de Noorderzon.

Maar toen Rafaël het woord nam, werd het allemaal opeens zo ambitieus. Even waanden onze vrienden uit thuis zich in een sjieke galerij in de grote stad. Dus als ik ooit mag exposeren, dan mag hij speechen.

Want ook al zegt hij zelf: ‘talent laat zich niet in woorden vangen’. Hij komt toch aardig in de buurt.

Hier zijn wij weer

Vorig jaar had ik de smaak te pakken, nu gaat het wat minder. En toch heeft het geen zin te blijven schaven en doen want Thuis draait door, ook zonder mij.

Ik heb nu al 4 afleveringen kunnen bekijken en kom er langzaam maar zeker terug in.

Over ‘thuis’ wordt wel eens gezegd: “kijk een maand niet en je kan nog steeds volgen.” Dat klopt.
Maar vergis u niet, dat wil niet zeggen dat het zever is en je dan maar beter niet kijkt. Integendeel!

Zie het als terugkomen van een verre reis. In je omgeving zullen een paar dingen veranderd zijn. Er zijn koppels gevormd en uit elkaar gegaan. Er is misschien iemand verhuisd of een nieuw gezicht bijgekomen. Maar de verhoudingen blijven ongeveer hetzelfde, oude ruzies en vriendschappen kunnen vervagen, maar blijven altijd meespelen.
Ja oké. De kans bestaat dat bij je terugkeer je dorp verlaten is omdat die van ’t stad naar daar zijn gekomen om het op te spuiten, maar dat is een ander genre. Een genre dat thuis niet pretendeert te zijn en ook nooit zal proberen.

Ik keek ook ontzettend hard uit naar de nieuwe interieurs. Ten huize Julia is het bijvoorbeeld iets neutraler geworden, zij kozen voor eerder koele kleuren.

Het bureautje van Peter staat nu ook op gelijke hoogte met dat van Tom in plaats van 10 cm lager. Dat stond zo knullig en is een mooie rechtzetting.
De woonkamer van Marianne is nog altijd even stijlvol met vooral beige, grijs, ecru en wit. Door een groot modern werk op te hangen met felle kleuren, doorbreekt ze niet alleen die veilige en snel saaie kleuren. Op die manier betrekt zij ook Nancy, door haar kleurenkeuze door te trekken is het interieur altijd in evenwicht.

Geniaal Marianne. Maar pas op met al die plannetjes, want binnenkort is Nancy niet alleen je enige vriendin, maar ook degene die je in huis zal moeten nemen.
Want fraude, omkoping en smerige spelletjes komen altijd uit. Ook voor een Bastiaens.

Eén ding vraag ik mij echt wel af, waar is die Stijn naartoe?
De beeldkwaliteit is niet alles, maar ik kijk nog even op internet. Binnenkort komt Telenet dat oplossen!

Ons Fem

Ik zit mij nu al 2 maand af te vragen: haalt ze het of niet, ons Fem.
Dus ik dacht: ik moet hier wat mee doen!!
Al snel kwam ik tot deze tekening, geïnspireerd op de dramatische gebeurtenissen van de laatste aflevering. Maar de vlammen staan ook voor het vuur dat in Femke zelf brandt, die vlammen die haar uiteindelijk zullen verteren, nu of later.
Mensen die deze tekening willen gebruiken voor een tattoo mogen ze zéker gebruiken. Stuur dan achteraf een fotootje door van het resultaat, een kleine donatie is natuurlijk ook welkom!

idee voor tattoo

“Als Femke ons dan toch verlaat,
vergeet dan nooit waarvoor zij staat.
Maakt haar passie haar ooit groot,
of wordt die kracht nu net haar dood?”

EN WAT MOETEN WIJ NU

Het is helemaal niet eeeeerlijk.

Even dacht ik dat het aan mij lag, dat thuis kijken op zo’n hoog niveau zijn gevolgen had. Een obsessie?
Nee, laat het duidelijk zijn, de makers van thuis trokken in die laatste week alle registers open. Wij zagen vanalles, er werd gelachen, gedanst, vaak gehuild, zelfs één keer door Madame Marianne.
Die scene waar Peggy bovenaan de trap stond te luistervinken was helemaal Hercule Poirot.
En wie had nog verwacht dat dat ging uitkomen van die messteek! Zo groot als Bram was, zo groot waren wij ook.

Eigenlijk weet ik niet goed wat schrijven en dacht ik de laatste 2 afleveringen als een zoethoudertje te houden, om ze later te bespreken.
Maarja Bruno zegt ook:
“De mensen zullen iets verwachten.”

Dus omdat ik hier eigenlijk niks aan toe te voegen heb, zal ik eindigen met even sterke woorden als die van een andere klassieker. Mijn kleine oorlog.
SCHOP DE MENSEN
TOT ZIJ EEN GEWETEN KRIJGEN

Met dezelfde kracht, in de geest van Boon.

BIJT OP UW TONG
TOTDAT ZE BLOEDT
Julia, 27 mei 2011

Danku.

De acteerprestatie in de acteerprestatie

Hihi, Jenny kan goed acteren. Ik heb het niet over Janine Bischops maar over Jenny zélf.
Ik dacht ook dat het écht een heel groot probleem was dat die tafel voor niks gedekt was!!

Gisteren kwamen wij dankzij Radio 2 ook te weten dat de eetgewoontes van Peggy door de jaren heen gegroeid zijn. Alle gewoontes van de personages zijn speciaal op hen afgestemd. Zelfs als ze de was opvouwen.
Daar schrik ik natuurlijk niet van, dat is waarom ze zo geloofwaardig zijn.

Oh! Ik ga ze missen deze zomer, onze vrienden uit de dreef. Zelfs Luc!
En ben vooral blij: dat het weer koekenbak is tussen die twee.

Lachen gieren brullen

Ohhohohooo NEEJE.

Oh dat zag er plezant uit gisteren in de keuken van Ter Smisse!
Voor zolang het daar mag duren want ook al loopt het misschien allemaal goed af met die verkoop enzo, op ’t einde van de week is het toch gedaan. Voor 3 maand!

Dat is niet erg mensen. Familie blijft een maand langer duren en je zou dat niet eerlijk kunnen vinden. Maar een echte thuisfan moet daar begrip voor hebben, want iedereen ziet dat er in de productie van Thuis veel meer tijd en zorg kruipt. (WAARMEE IK NIET WIL ZEGGEN DAT FAMILIE GEEN GOED PROGRAMMA IS … gewoon, anders)

Praktische info:
Deze week sta ik met de dagploeg en dat wil zeggen dat ik thuis op zijn gewone uur kan volgen! Deze zondag gaat Villa Vanthilt van start en zorg ik voor live  verslaggeving vanaf 22u vanop de grote markt van Dendermonde … ik zal ook steeds een gast uitnodigen, dus als je eens een avondje mee wil met een professioneel tv-kijker, inschrijvingen kunnen via mijn facebookpagina!

http://www.facebook.com/pages/Blokje/217807018246039?ref=ts

Ik kan echter niet garanderen hier op tijd te zijn aangezien ik tot kwart voor 10 werk en dan nog parking moet zoeken!